Poezie in lingua albanese VETMITARI S'kisha ndermend me e tregue Se ne vetmi jam tuj e kalu. Por desha nje gje me diftu Se veç nje zemer kam trathtu. Te vetmuar e shikoj une zemer time Qe nga çasti qe jam largu I mbeshtetur mbi kitarren time Kujtoj vajzen qe kam dashuru Te vetmuara ishin ato dite Kur u takuam ne te dy Te vetmuara jane dhe tani Por dashuri me te bukur nuk e di E gjate me duket koha pa ty Por me e gjate ishte per ne te dy dashuria. Ferdinand Bjanku 1988 VESHTRIMTARE Larte mbi male veshtroi per nje vashe un rri kendoj por ajo nuk me beson se une nje tjeter dashuroj. O jo! S'dua kete jete Qe ajo te me tradhetoje keshtu por, as zemren time te shkrete. Si fllade i lehte, anderroj te vish dhe ka veç nje dashuri. Ne çdo vend per ty mendoj Se pa dashuri, ti s'mund te jetosh Por ti mos me harro Se veç nje zemer te dashuron, per ty kendon. Ferdinand Bjanku URIM DITELINDJES. E presim se bashku kete vit te pare ditelindjen tende te dashur me kembe te mbare. Ate kohe t'verimit ku lindi dashuria jone dhe ne kete vit gezimi zemres, ju shtua pergjithmon. I kujton ti valle te bukura dite qe kaluam dhe te uroj me mall per 100 vite gezuar. Por ky vit s'harrohet gjithnje do ta kujtojme datelindjen per ta festuar Gezueshem pergjithmone. Ferdinand Bjanku 21 nentor 1988 TOKA E NJEREZVE DASHURUAR Te duash jeten Dhe ta dashurosh Duhet ta shijosh Me vrull e pasion Eshte ajo qe duhet Toka e njerezve dashuruar qe shkapercen, kufijt e botes reale. Te izoluar si ditet e para te krijimit botes ndertuam nje dashuri njerezore te veshtire e te kuptueshme. Atehere u ndiem ne hapesire nderplenetare Midis qindra planeteve t'paarritshem te vetmin planet te vertet Planetin Toka e njerezve dhashuruar. Ferdinand Bjanku 6 korrik 1988 SHIKIMIN TIM Ti mendoj, se çdo gje te ndjek si hena dhe drita e saj te ndrite syte. Ti beso, dhe çdo gje te duket si ne endrra dhe perseri ecen po me ate shikim. Ti, veshtron, se çdo gje linde dhe rritet por nuk vdes po te jetoj. Ti dashuron, dhe çdo gje te duket e kapshme si notat e nje kenge mbi nje flete muzike. Ti hijeshon, ne çdo gje si lule e mengjezit ku vesa e fresket i bie mbi flatra. Dhe ashtu e lagur pret diellin qe te linde ku te shndrite shikim tim. Ferdinand Bjanku PRITJE NE TAKIM Te prita, dhe do pres derisa te vish. perseri te pritja dhe perseri mendoja qe ti do vish. Keshtu oret kalojne dhe une gjithmone pritja. Dimer apo vere te jete vetem ty te arrinja. Arsye te kesh Qe ti te mos vish por ne me genjesh s'dua qe ti te me vish. Por perseri zemra thonte se eshte nje deshire. Me e madhe s'e pritja qe mua te me pengonte. Por perseri pritja derisa nata ne syte e mi filloj te me errsohej dhe thashe me mendje se ti do me takoje. Ferdinand Bjanku 5 nentor 1988 NUK ESHTE E LEHTE. E dua gjithesine E dua lumturine E çdo gje qe na rrethon E dua une gjithmone. Por çfare valle te dua kur s'me do asnje njeri dhe lehte per te menduar se si do bie ne dashuri. Dhe ja e provova por nuk eshte e lehte se une gjithmone vazhdoja te donja si ne halmet. Por nje mendim i mire me lindi perseri qe te dua, do jetosh me rritmin e rinise. Ferdinand Bjanku NJE KENGE NE POESI Mbi nje flete e bardhe ty po te pret Me padurim e lapsit te saj te zi Te shkruaje kujtimin e larget te dashurise Veshtire ta ktheje nje kenge ne poezi. Ferdinand Bjanku NE TREN Binte shi! Por xhami reflektonte, fetyren e saj, te bukur plot shqetesim. Dhe ashtu e mbeshtetur ne tavolinen e vogel mbulonte ankthin e shikimit tim. Dhe ne nje kohe te dyja, si te ngurta na mbushin zemren plot ngasherim. Ferdinand Bjanku MENGJEZET Mengjez i bukur Mengjez kalterosh Ne çdo gje si flutur Freskin ti leshosh. I mbledhur ne mendime çdo dite pres nga ty te me japesh gezime vetem per ato dy sy. Se largu dhe i lodhur çdo dite ne mengjez per ty pres i gezuar si te vetmen shprese. Ashtu si perhera si e dashur qe je çdo mengjez ngahera te bukur e te re. Te me sjedhish nje lule me syte qe te kerkova te mi ngjaje nje lule qe une dashurova. Shume mengjeze ne kaluam por s' harrohen. Ne jete te jetve mua do te me rikujtohen. Ferdinand Bjanku 17 tetor 1988 KUR S'JETOJ DHE JETOJ Ku do isha, valle sikur te mos jetoja ne endrrat e njerezve plot fantazi. Dhe une prape nuk do misheroja tek çdo njeri nje miqesi. Ku do ishe valle sikur jetoja ne nje familje me harmoni. Dhe une perseri do te krijoja tek çdo njeri shume dashuri. Dhe perseri valle do te krijohej nje miqesi plot harmoni. Ferdinand Bjanku 24 dhjetor 1988 GEZIM E TRISHTIM Nje dite te sjell gezimin Nje dite te sjell trishtim Keto jane gjerat qe i bashkon njerezit sebashku. Ne gezime lind femijz Ne hidherime vdes lumturia Qe shkurton e pergjysmon nje jete te tere. Por nje dite lind dashuria Kjo rilind por nuk vdes se ka dashuri per gezime dhe qe dashurohen ne trishtime. Dhe sikur te vdes do ringjallet Se gjithmon e ndezur ne zemer rri. Dhe se vlon si nje vullkan kjo jete e tere. Te ecesh ne jete me nder dhe t' punosh per shume gezime do te largosh çdo trishtim Kto jane gjerat qe e lidhin njeriun. Dhe kjo jete qe ka lind kurr nuk vdes. Se pa te jete gezimi do te jetoj dhe trishtimi. Ferdinand Bjanku 19 gusht 1988 ERDHI EDHE KY VIT I RI Do vij si perhere edhe ky vit i ri ku sjell ngahera. Do ecim me kujtimet e vitit te kaluar ku kaluan ditet plot çaste te gezuar Do e kalojme sebashku kete vit te pare ku te dashuruar kalojme per vite me rradhe. Ferdinand Bjanku 12 dhjetor 1988 E PAHARRUAR AJO KOHE Valle te kujtoj Ate kohe prene teje Loznim plot gezim Buze lumit, qe prehej Oret qe kalonin, ne prerie prane saj. Ne ato sy ku shkruhej Adhurim me plot malle. Tani rri i vetem e mendoj Eshte dashuria per ty qe dua ta largoj. Zhytur ne mendime Gabim nuk e quaj Eshte dashuria per ne te dy. Ne nje kohe te gabuar Jo, ne te vertete E thonja fjalen te dua Valzimet e atij lumi Ate kohe dashuruar. Ferdinand Bjanku 20 nentor 1988 E NJOH UNE MELODINE Me 4-numra lidh nje dashuri! Dhe shume e shqetesuar Kerkoj patjeter ate "njeri" qe dua te jete, aty sa me afer. Dhe zemra qe me dridhet qetesohem me fjalen Alo! Kush flet? Pergjigjet nje ze ne telefon. E njoha, ishte ai Me nje timber muzikor qe vetem une e di si nje rritem te mbushur te kitarres se tij. Kur me zerin e tij te bukur kendonte plot melankoli duke ia kushtuar nje melodi per dashuri. Dhe gjithnje endrroja kengen e kenduar nga ai dhe kur ate e mesova melodin e perdorja per dashuri. Ferdinand Bjanku 25 tetor 1988 DOLI NE BJESHKE Kaltersia duket ne sy atje midis malesh te larta Ç'te ndiste dashurine ajo enderr e zjarrte. Nje enderr e f'shehte shpreh nje dhemshuri Kur veren piktore me shpirt i kendonte me gjithe madheshti. Dhe doli ne bjeshke dhe çdo dite rendi Siç rende ne vite rinia Dhe ku ishte me i miri drurve gdhendi me shpirt "dashuria". Dhe shkroi dy germa per nje dashuri Qe, ato te dyja do t'na lidhnin per jete, ne lumturia. Ferdinand Bjanku 1988 DO VIJE Fluturoj mbi rete e kaltra ku dielli leshon rrezet e saj de larg asaj qe desha me zuri nje nate e gjate. Ne qiell, ndrite hena magji plote dhe une i lumtur, enderroj se dhe per ty, dikush ne bote ka malle, e veç per ty mendon. Nje dore e lehte, si harp e arte psheretin plot mall, ne tingujt, nje thirje e zjarrte as thua valle i pergjigjet asaj. Nje dite, dy …. Dhe ja , do vij Do gjeje me gaz plot hare Te tjera dite do te gdhinje Si ganxhe tek nje lule te re. Ferdinand Bjanku DITA FUNDIT SHARROHET I mbyllur ne nje dhome vetem pa njeri ku nje shtrat i mpire mund shpreh dhemshuri. Dhe ashtu fatkeq te kujtoj nje jete nuk do mendoja kete dhome aq te shkrete. Dhe mos ta kujtoja do ndjeja lehtesi ku nuk me pershtatej nje vend pa orendi. Dhe ashtu i mbyllur po vazhdoi te rri ne diten e fundit te vitit te ri. Ferdinand Bjanku 30 dhjetor 1988 ÇDO DITE KALON I shtrire mbi bar per ty mendoj çdo gje me mall une rri e vshtroj. M'kalon ti afer Nen hijen e blerte me leshon nje zjarr qe mua me djege. Te ndjek nga pas veshtrimi im derisa bahesh, nje pik tek shpirti im. Une per çdo dite shtrire une rrinja tek vendi me bar pres, qe ti t'me vish. Ferdinand Bjanku