Ju paraqes familjen time:

Ne kete fotografi eshte gjithe familja ime Bjanku.
Vogëlushi që shihni në të majtë të fotografisë jam unë, Ferdinandi bashkë me vëllain Fidel, me nënën Vitore dhe me babain tim Gjovalin.



Kjo është një prej fotografive që më pëlqen më shumë. Jam unë, në moshën tre-vjeçare, me kitarrën e babait në dorë.


E pikërisht im atë më transmetoi pasionin për muzikën dhe deshi që unë e vëllai im të mësonim t'i binim instrumentave muzikorë.

Në vitin 1983 u diplomova në kitarë, bas elektrik, fizarmonikë dhe klarinetë pranë shkollës "Preng Jakova" të Shkodrës.

Kur isha i vogël ndiqja tim atë, i cili sipas traditës shqiptare, shkonte në dasma, pagëzime dhe krezmime për të nderuar të ftuarit me muzikë.

Në moshën shtatë-vjeçare fillova të dal edhe unë përpara publikut.

FESTIVALI I "PIONIEREVE"

FESTA E 1° MAJIT

Foto ne grup

Un dhe vellai

Foto ne grup

Foto ne grup

Kur isha katërmbëdhjetë vjeç fillova të marr pjesë në festivalet dhe konkurset e para për muzikantë së bashku me djem e vajza që si unë ishin anëtarë të "Klubeve të Rinisë", institucion në mbështetje të talenteve te rinj (muzikantë, këngëtarë, kërcimtarë, aktorë).





Fotografi me të rinjtë e "Klubit të Rinisë"





Konkurs i zërave të rinj të këngës popullorë shkodrane




Unë dhe Behar Sykja




Festivali i këngës popullore shkodrane


Konkurs i ndërmarrjeve shkodrane për zgjedhjen e artistit dhe grupit më të mirë

 

Në vitin 1989 mora dipllomën e Institutit Mekanik Industrial në shkollën e mbrëmjes "Jovan Mitro Thanasi".

Studioja dhe njëkohësisht punoja pranë një ndermarrje, e para në Shqipëri që prodhonte tela për instrumente muzikorë
(krijues i prodhimit te telave per instrumenta muzikorë ne bashkepunim me "Ndermarrja Punimeve Artistike" - Shkoder)

Më pas jepja mësime kitarre, teorie dhe solfezhi në dy qëndra kulturore në Shkodër: qëndra "Nik Pjetër Ndreka" dhe qëndra "Pjetër Gaci". Njëkohësisht punoja në kampet e pushimit ne qendrat e ndryshme te Shqiperise.

Jam larguar nga Shqipëria në vitin 1992 dhe zgjodha Italinë si atdhe të dytë për arsye të ndryshme, e mbase të thjeshta: historia, arti, guzhina e mirë, karakteri diellor i italianëve e për meloditë, mjaft të afërta me ndjeshmërinë time. Por zgjodha Italinë kryesisht sepse italiane është origjina ime.

Sigurisht nuk qe e lehtë, por mendoj se kam qënë me shumë fat për mundësinë dhe besimin që më është dhënë këtu në Itali, ku munda të shprehem plotësisht: munda të këndoj per Shqipërinë time, të interpretoj këngët e artistëve më të njohur italianë, të paraqes këngët e mia. E jo vetëm përpara komunitetit shqiptar në Itali, por edhe përpara atij italian që më ka nderuar me praninë e tij gjatë interpretimeve të mia, si në piano-bar ashtu edhe me rastin e koncerteve, konkurseve dhe festivaleve.

Ferdinandi ju falenderon nga zemra!
















© Copyright Ferdinand Bjanku